Wiadukt ma jezdnie dla 4 pasów ruchu

Na budowie wiaduktu San Bruno (St. Zjedn. AP) w kwietniu 1971 r. runęło na tor kolejowy z wysokości 7,5 m piętnaście prefabrykowanych belek o masie 90 t. Belki miały długość 28,5 m, przekrój w kształcie odwróconego T. Filary wykonano słupowe. Wiadukt ma jezdnię dla 4 pasów ruchu. Jego długość wynosi 300 m. Nad torami zastosowano belki prefabrykowane, aby ograniczyć utrudnienia ruchu kolejowego. Belki opierano na podporach rusztowaniowych ustawionych przy filarach. Zamierzano uformować na głowicach słupów oczepy uciągające konstrukcję przęseł. Katastrofa nastąpiła w chwili, gdy wszystkie belki pod jedną jezdnią były już umieszczona na rusztowaniach i ustawiono żurawiami samochodowymi pierwszą belkę równoległego przęsła pod drugą jezdnię. Wypadek przebiegał stosunkowo powoli: robotnicy usłyszeli trzask, po czym belki lekko się obsunęły. Jeden z robotników odskoczył na filar, ale dwóch nie zdążyło i wraz z belkami spadło na ziemię. Władze nadzorujące budowę przypuszczają, że rusztowanie stalowe uległo nadmiernym deformacjom (ENR 29. 4. 71). W marcu 1971 r. załamało się rusztowanie środkowego przęsła długości 41,4 m wiaduktu budowanego w pobliżu Londynu. Dwa przęsła boczne długości po 13,8 m nie zostały przy tym uszkodzone. Ocalały również żelbetowe podpory. Zginął 1 człowiek, zostało rannych 14 ludzi. W dniu poprzedzającym katastrofę rozpoczęto betonowanie przęseł. Deskowanie było podtrzymywane przez rusztowanie z rur stalowych. Do roku 1976 wykonano liczne wiadukty tego typu, a katastrofa wydarzyła się po raz pierwszy . [patrz też: gruntowy wymiennik ciepła cena, nawierzchnia żwirowa, piasek cena za m3 ]

Tags: , ,

This entry was posted on Sunday, November 4th, 2018 at 12:00 am and is filed under Uncategorized. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. Both comments and pings are currently closed.

 

Comments are closed.

Powiązane tematy z artykułem: gruntowy wymiennik ciepła cena nawierzchnia żwirowa piasek cena za m3