Środki komunikacji

Środki komunikacji wymagają zupełnie odrębnego i całkowicie od podstaw dostosowanego założenia planu miasta, z dwóch powodów: 1-0 nie odpowiada on dziś gospodarczym możliwościom miast europejskich, 2-0 nie spełnia nawet w części pokładanych w nim nadziei w miastach amerykańskich, gdzie prowadzenie samochodu przez wszystkich pracujących mieszkańców miasta stało się w wielu ośrodkach miejskich już faktem dokonanym. Rzemieślnik, kupiec i drobny przemysłowiec pracują zwykle w Obrebie tego samego domu, w którym mieszkają lub na tej samej posesji miejskiej. Charakterystyczny rozwój przemysłu w w. XIX zmienia ten układ zasadniczo. W mieście tworzą sie wielkie ośrodki pracy, dobrze zorganizowane same w sobie, lecz zupełnie odbiegające od organicznej i celowej budowy całości. Robotnik czy pracownik umysłowy odbywa dziś często wędrówki kilkukilometrowe, aby do trzeć z mieszkania do miejsca pracy. To samo dotyczy niestety i dzieci, zdążających do szkól, lub osób czyniących codziennie zakupy i sprawunki. Odległości kilkukilometrowe dochodzą do dziesiątków kilometrów w miastach-olbrzymach wielomilionowych, w których śpieszą na pomoc rozległe sieci kolejek szybkobieżnych, podziemnych, nadziemnych itp. W wyniku tego mieszkaniec małego miasta poświęca na komunikację, choćby najprostsza, piesza — kilkanaście minut dziennie, a mieszkaniec miast-olbrzymów i pośrednio współwłaściciel milionowych urządzeń komunikacyjnych Londynu lub New Yorku, traci 2—3 godziny dziennie na przejazdy i dojścia piesze do przystanków. Przyjmując dla przykładu czas 30 minut na dwukrotny kurs, jako bardzo dogodny i będący we właściwym stosunku do 6—8-godzinnego okresu pracy, a z drugiej strony opierając się na niezbyt kosztownych Środkach komunikacji, jak ruch pieszy, rower, autobus i tramwaj, możemy określić powierzchnię miasta, która racjonalnie i bez zbyt kosztownych urządzeń komunikacyjnych spełnia swe zadanie w tej dziedzinie. Przyjmujemy w przybliżeniu, że człowiek idący pieszo przebywa w mieście przeciętnie cztery kilometry na godzinę, a jadąc tramwajem lub autobusem w ulicy Średnio zaludnionej — przeciętnie dwanaście kilometrów na godzinę. Jednocześnie przyjmujemy, że przeciętny kurs równa się połowie jednego z zasadniczych wymiarów obszaru miejskiego, którego kształt zbliżony jest do kwadratu. [więcej w: drzwi wewnętrzne retro, zbiornik kondensatu, nawierzchnia żwirowa ]

Tags: , ,

This entry was posted on Thursday, September 20th, 2018 at 2:53 pm and is filed under Uncategorized. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. Both comments and pings are currently closed.

 

Comments are closed.

Powiązane tematy z artykułem: drzwi wewnętrzne retro nawierzchnia żwirowa zbiornik kondensatu